Τι μας είπε η κα. Λουτ

Γράφει ο Γιώργος Περδίκης

H κα. Λουτ αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ λένε ότι ήταν ωμή στα ερωτήματα που έθεσε στον Νίκο Αναστασιάδη. Θα είμαι και εγώ ωμός και ρεαλιστής. Τι περιμένουμε από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ όταν εμείς οι ίδιοι λέμε να ξεκινήσουμε από εκεί που μείναμε στο Κρανς Μοντανά. Εκεί είχαμε κολλήσει στο σημείο ένα του πλαισίου που αφορούσε τις εγγυήσεις και για τα στρατεύματα. Μας ζητούσαν μια κατ’ αρχήν συμφωνία για να πάνε να τα βρούνε οι Υπουργοί Εξωτερικών των εγγυητριών δυνάμεων. Μετά ήθελαν να υπογράψουμε και ενδιάμεση συμφωνία.

Αν λοιπόν ξεκινήσουμε από εκεί που μείναμε και δεδομένης της άρνησης των Τούρκων στο θέμα των εγγυήσεων, τότε αυτό που απομένει είναι μια στρατηγική συμφωνία στα υπόλοιπα, ένα τσιμέντωμα λοιπόν των υποχωρήσεων του Νίκου Αναστασιάδη στο Κρανς – Μοντανά. Θέλουν να παρακάμψουν το «subject to», δηλαδή ότι η αποδοχή του πλαισίου Γκουτέρες προϋποθέτει την αποδοχή του από τους Τούρκους σε ότι αφορά τις εγγυήσεις και τα στρατεύματα.

Όταν μας λέει η κα. Λουτ ότι «ξέρω τι έγινε στο Κρανς Μοντανά, ξέρω την πρόταση του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό», και όταν ρωτά πονηρά «έχετε κάτι άλλο να μου πείτε;», τι εννοεί εμμέσως πλην σαφώς; Ή να υποχωρήσετε στο θέμα των εγγυήσεων ή να δεχτείτε τα υπόλοιπα χωρίς «subject to».

Έχω την άποψη ότι δεν είναι μονόδρομος η έναρξη των συνομιλιών από εκεί που έμειναν στο Κρανς Μοντανά. Αυτή είναι μια επικίνδυνη συνταγή. Στο Κρανς Μοντανά είχαμε – κακώς – μια πενταμερή διάσκεψη. Αν συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε σημαίνει ότι μένουμε στο ασφυκτικό πλαίσιο της πενταμερούς. Και που είχαμε μείνει στο Κρανς Μοντανά; Στον Πρόεδρο Αναστασιάδη να έχει αποδεκτεί το πλαίσιο Γκουτέρες (με όλα τα κακά του) νοουμένου ότι (subject to) οι Τούρκοι θα δέχονταν κατάργηση των εγγυήσεων και αποχώρηση των στρατευμάτων.

Από την άλλη οι Τούρκοι συζητούσαν το πλαίσιο Γκουτέρες χωρίς να έχουν αποδεκτεί τίποτα. Αν συνεχίζουμε να λέμε «ας ξεκινήσουμε απ’ εκεί που μείναμε», το πιο φυσιολογικό είναι να ζητήσουν να αποσύρει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης τις προϋποθέσεις αποδοχής του πλαισίου και να μας μείνει μόνο η αποδοχή εκείνων των σημείων (διακυβέρνηση, προνόμια Τούρκων υπηκόων, περιουσιακό) που ευνοούν τους Τούρκους. Πολύ κακή εξέλιξη. Πρέπει να προσέξει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να μην μπει σε τέτοιες περιπέτειες.

Όσον αφορά τα περί UNFICYP και το σενάριο λύσης δύο κρατών, συμφωνώ με τη θέση ότι πρόκειται για απειλές. Με έμμεσο τρόπο, δίκην ερωτημάτων μας απείλησε ότι είτε κάνετε το επόμενο βήμα είτε συμβαίνουν καινούργια δεινά. Και με λύπη παρατηρώ ότι εδώ και μέρες, μόνοι μας μπαίνουμε σε αυτήν τη μέγγενη με δηλώσεις του τύπου «είναι οριακές οι καταστάσεις», «δεν υπάρχει άλλο περιθώριο», «θα μπουν στη νεκρή ζώνη οι Τούρκοι», «όλα αλλάζουν στο Κυπριακό». Δεν ξέρω εάν γίνεται κατανοητό, αλλά εμένα η άποψη μου είναι ότι η υπερπροβολή του κινδύνου για απόσυρση της UNFICYP και από το σενάριο για δύο κράτη – για το οποίο ξεκάθαρα δηλώνω ότι διαφωνώ – είναι ένα πολιτικό αυτογκόλ. Όσον αφορά τα σενάρια για διχοτόμηση πρέπει να διερευνηθεί από αυτήν την ιστορία πιο μέρος αποτελεί εκβιασμό για να δεχτούμε τα χειρότερα (π.χ. μια κακή λύση ομοσπονδίας ή μια λύση κακής ομοσπονδίας) ή αν είναι κάτι που όντως υπάρχει στο τραπέζι ως εναλλακτική οδός. Εμείς δεν συμφωνούμε ούτε στη μία ούτε στην άλλη περίπτωση. Γι’ αυτό, όσο πιο λίγο συζητείται αυτό το σενάριο, τόσο το καλύτερο.

Μόνο εάν αλλάξει ο συσχετισμός δυνάμεων, μόνο αντί να έχει να κάνει μαζί μας η Τουρκία (το πολύ και με την Ελλάδα), θα βρει απέναντι της το Ισραήλ και την Αίγυπτο – δύο ισχυρές χώρες της περιοχής – τότε υπάρχει περίπτωση να αλλάξει στάση στο Κυπριακό. Τα υπόλοιπα είναι ευσεβοποθισμοί.

Ο Γιώργος Περδίκης είναι Πρόεδρος Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

In the news
Load More