Οι πρόσφατες αυξήσεις στις τραπεζικές χρεώσεις αποτελούν περισσότερο επιβεβαίωση παρά έκπληξη. Επιβεβαίωση για τον τρόπο που λειτουργούν οι τράπεζες, ιδιαίτερα μετά τις αποφάσεις της κυβέρνησης Αναστασιάδη-ΔΗΣΥ για διάλυση του Συνεργατισμού.
Η δεσπόζουσα θέση που διατηρούν οι δύο μεγάλες εμπορικές τράπεζες ενισχύει την καταχρηστική τους λογική στην επιβολή απαράδεκτων, κατά το δοκούν, αυξήσεων σε βασικές υπηρεσίες που παρέχουν. Τις ανακοινώσεις της μιας τράπεζας, ακολουθεί με παρόμοιο τρόπο η άλλη και είναι εξόφθαλμο πως υπάρχει το ενδεχόμενο προσυμφωνίας και επιβολής καρτέλ.
Οι πρόσφατες αυξήσεις είναι απαράδεκτες γιατί είναι κατακόρυφες, άτοπες και άκαιρες. Σε μια περίοδο μεγάλης οικονομικής αβεβαιότητας ένεκα της πανδημίας και του κύματος ακρίβειας, αυξάνουν τις χρεώσεις του σε έξοδα διαχείρισης τρεχούμενων λογαριασμών κατά 300%.
Είναι αυθαίρετες και καταχρηστικές γιατί προέρχονται από μονομερής αποφάσεις και διαμορφώνουν νέα δεδομένα στις υφιστάμενες συμβάσεις που έχουν με τους πελάτες τους.
Υπάρχει αυστηρό πλαίσιο που επιβάλλεται από τις εποπτικές αρχές μας λένε και οι τράπεζες θα πρέπει να είναι κερδοφόρες. Κερδοφόρες ναι. Ληστρικές όχι. Δηλαδή κάθε φορά που οι τράπεζες θα πρέπει να διατηρήσουν την κερδοφορία τους, θα στρέφονται σε βάρος των καταναλωτών; Τι γίνεται παρόλα αυτά με τους αστρονομικούς μισθούς και τα μπόνους των ανώτατων τραπεζικών στελεχών;
Προτάσσουν τη ψηφιακή μετάβαση και σωστά πράττουν. Μετάβαση βέβαια με κίνητρα, διευκολύνσεις και όχι αντικίνητρα. Το να χρεώνεται το μπλοκ επιταγών με €30 δεν είναι κίνητρο αλλά μια άκομψη προσπάθεια να μεταφέρουν το κόστος από τον ανταγωνισμό με τις συνεχώς εξελισσόμενες εταιρείες τεχνολογίας (FinTech) στους καταναλωτές. Και σε αυτές τις συνθήκες πανδημίας και αυξανόμενης ακρίβειας αυτό είναι απαράδεκτο.
Παρουσιάζουν τους Λογαριασμούς Πληρωμών με Βασικά Χαρακτηριστικά (ΛΠΒΧ) ως λύση. Είναι όμως έτσι; Τράπεζες δεν μετατρέπουν τρεχούμενους σε ΛΠΒΧ ενώ για την μετατροπή των λογαριασμών ταμιευτηρίου ζητούν εξόφληση στα παρατραβήγματα και θέτουν ως όρο στους πελάτες τους να υπογράψουν δήλωση ότι δεν θα ανοίξουν άλλο λογαριασμό σε άλλη τράπεζα.
Πρόκειται για λογαριασμούς που περιλαμβάνουν μόνο 6 υπηρεσίες φυσικών προσώπων. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παραμένουν για άλλη μια φορά ξεκρέμαστες. Εξού και το ΑΚΕΛ ανέλαβε πρωτοβουλία για ετοιμασία πρότασης νόμου με στόχο τη διεύρυνση του πεδίου προστασίας των καταναλωτών και στις πολύ μικρές επιχειρήσεις καθώς το δικαίωμα διατήρησης ΛΠΒΧ σε πέραν της μιας τράπεζας.
Η κυβέρνηση και το Υπουργείο οικονομικών νίπτουν τας χείρας τους για άλλη μια φορά όταν πρόκειται για την προστασία των καταθετών και των δανειοληπτών. Ακόμα αναμένουμε από τον περασμένο Μάρτιο την κατάθεση νομοσχεδίου για συμπερίληψη και των πολύ μικρών επιχειρήσεων στον ορισμό του καταναλωτή, για προστασία από τις καταχρηστικές ρήτρες των τραπεζών.
Άλλωστε, δεν λησμονούμε και την περιβόητη δήλωση του Αβέρωφ Νεοφύτου, προσφάτως και συναγερμικού υποψηφίου (No1.), πως κουράστηκε να ψηφίζει για τις τράπεζες.
