Αν η κατάσταση με τους χειρισμούς του Προέδρου στο Κυπριακό δεν ήταν τραγική θα μπορούσε να τροφοδοτήσει με υλικό ανθρώπους με χαρισματικό χιούμορ. Θα μπορούσε να αποτελεί στοιχείο σατιρικών εκπομπών.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την πρόταση του για επιστροφή στο Σύνταγμα του ’60 απέδειξε γι’ άλλη μια φορά με πόση αβάσταχτη ελαφρότητα διαχειρίζεται το πιο σημαντικό θέμα που απασχολεί τον Κυπριακό λαό. Το Κυπριακό. Το θέμα το οποίο θα καθορίσει το μέλλον και την προοπτική τόσο της χώρας όσο και του λαού μας.
Αυτό αποδεικνύεται από το αλαλούμ που επικράτησε στις τάξεις του Κυβερνητικού στρατοπέδου, με αντιφατικές και συγκρουόμενες δηλώσεις, αλλά και μετά τη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου. Τόσο «ξεκάθαρη» ήταν η ενημέρωση του Προέδρου που οι ηγέτες των πολιτικών κομμάτων κατάλαβαν διαφορετικά πράγματα.
Αυτό που είναι πιο ανησυχητικό όμως είναι η έλλειψη λογικής που χαρακτηρίζει την πρόταση του Προέδρου. Εξηγώ. Η Τουρκία εδώ και χρόνια στοχεύει στη λύση δύο κρατών. Όταν το ΑΚΕΛ προειδοποιούσε γι’ αυτό χλευαζόταν. Τώρα το βιώνουμε. Όλες οι ενέργειες της στοχεύουν στο να την φέρουν ολοένα και πιο κοντά στην επίτευξη του στόχου της. Δυστυχώς για μας το πετυχαίνουν.
Εμάς ποιος είναι ο στόχος μας; Φραστικά η λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Δυστυχώς η όλη διαχείριση του Κυπριακού που έγινε από τον κ. Αναστασιάδη, με ελάχιστες αναλαμπές, φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Εκεί οδηγεί και η πρόταση του για επιστροφή στο Σύνταγμα του ’60. Ότι και να λένε Αναστασιάδης και Συναγερμός, με την πρόταση υποσκάπτεται το συμφωνημένο πλαίσιο λύσης και τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ. Άστε που το Σύνταγμα του ’60 προνοεί για εγγυήσεις, ισχυρά βέτο σε τομείς ζωτικής σημασίας κ.α. Θέματα τα οποία ο κ. Αναστασιάδης, σωστά, λέει ότι δεν τα αποδέχεται. Θέματα στα οποία όμως θέλει να μας επιστρέψει.
Η πρόταση υποσκάπτει επίσης την αξιοπιστία μας έναντι της διεθνούς κοινότητας. Το σημαντικότερο δίνει επιχειρήματα στην Τουρκική πλευρά για να ενισχύει την προσπάθεια απεμπλοκής της από το συμφωνημένο πλαίσιο λύσης.
Η απορία που προκύπτει είναι κατά πόσο ένας έμπειρος πολιτικός όπως τον κ. Αναστασιάδη δεν τα κατανοεί αυτά.
Η δική μου απάντηση είναι ότι τα κατανοεί πλήρως. Ουδέποτε όμως εγκατέλειψε τη θέση του ότι η λύση δύο κρατών είναι η καλύτερη. Ενεργεί λοιπόν με τρόπο που να μας παίρνει στη διχοτόμηση αλλά την ευθύνη να την φορτώνεται η Τουρκία. Βέβαια δεν είναι αφελής για να επωμισθεί αυτή την ευθύνη επί διακυβέρνησης του. Την «καυτή πατάτα» θα επιδιώξει να την αφήσει στα χέρια του όποιου επόμενου Προέδρου.
Δική μας ευθύνη και υποχρέωση είναι να αποκαλύπτουμε αυτές τις μεθοδεύσεις του και να τις αποτρέψουμε.
