Οι μεγάλες γεωστρατηγικές και πολιτικές αλλαγές που επισυμβαίνουν στην εποχή μας, επιτάσσουν ενέργειες εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κι αυτό, γιατί οι ραγδαίες εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα, έρχονται να επανακαθορίσουν και τον δικό μας ρόλο στην παγκόσμια πολιτική σκηνή και τάξη πραγμάτων.
Τα μεγάλα διεθνή ζητήματα μεταξύ άλλων οι πόλεμοι, η τρομοκρατία, οι πρόσφυγες, η οικονομική κρίση, η κλιματική αλλαγή και αρκετά άλλα, απαιτούν μία ακόμη πιο ισχυρή Ευρωπαϊκή Ένωση. Χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα και σε μικρότερο βαθμό άλλες όπως η Ινδία και η Τουρκία, προσπαθούν η κάθε μία να επιβάλουν τα δικά τους συμφέροντα.
Η Ένωση των 27, έχει δείξει ότι οι συνέργειες και οι συνεργασίες, μπορούν να αποτελέσουν βάση για ειρήνη, σταθερότητα και ευημερία. Καμία χώρα από μόνη της και καμία άλλη συνεργασία, δεν έχει καταφέρει όσα η Ευρωπαϊκή Ένωση σε αναρίθμητους τομείς. Στον τομέα της ειρήνης και της ασφάλειας, της ενιαίας αγοράς, στα πρότυπα υψηλής ποιότητας για τα τρόφιμα και το περιβάλλον, στα οφέλη για τους καταναλωτές και στα ανθρώπινα δικαιώματα. Όλα αυτά και άλλα πολλά, μας έχουν καταστήσει μια παγκόσμια υπολογίσιμη δύναμη.
Η περαιτέρω διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναμένεται τα επόμενα χρόνια, αναμφίβολα θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη διεθνή της υπόσταση και επιρροή. Είναι όμως φανερό ότι υπάρχει ένα πρόβλημα το οποίο έχουμε εντοπίσει και αναδείξει πολλές φορές. Πιστεύω ακράδαντα ότι μια Ένωση που θα αποτελείται από ακόμη περισσότερα μέλη θα είναι ακόμη πιο δυνατή, όμως δίχως κοινή εξωτερική πολιτική, θα στηρίζεται σε ξύλινα πόδια.
Σκοπός είναι να πείθουμε και αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την ύπαρξη κοινής γραμμής τουλάχιστον στα σοβαρά διεθνή ζητήματα. Ξέρετε ότι δεν μου αρέσει να κρύβομαι πίσω από το δάκτυλό μου ωραιοποιώντας τα πράγματα. Η Ευρώπη των 27 δεν είναι τέλεια. Σίγουρα όχι. Πιστεύω όμως ότι αργά ή γρήγορα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Συνήθως αργά, όμως το κάνει.
Ως μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχω επισημάνει και θα συνεχίσω να το κάνω ότι η ανάγκη κοινής εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας είναι αδήριτη. Τα θέματα που απασχολούν την Επιτροπή είναι πολλά και θεωρώ ότι μόνο μέσω συσπείρωσης, λογικής και στρατηγικού σχεδιασμού, θα είμαστε σε θέση να τα επιλύσουμε.
Θέλοντας να αντιμετωπίζω με ρεαλισμό την κατάσταση, νομίζω ότι ήρθε η ώρα του προβληματισμού για όλες τις πολιτικές δυνάμεις του Ευρωκοινοβουλίου εάν μια διεύρυνση από μόνη της είναι ικανή να φέρει την Ευρώπη σε θέση ισχύος απέναντι στις μεγάλες δυνάμεις. Η άποψή μου είναι πως όχι. Σκοπός δεν είναι ο γιγαντισμός δίχως ουσία. Παρατηρώ ότι ο αέρας αισιοδοξίας υπάρχει. Αυτό που απαιτείται είναι θέληση, ενότητα και αποφασιστικότητα.
Είμαι πεπεισμένος και αρκετοί συνάδελφοί μου ενστερνίζονται τη σκέψη ότι η άσκηση κοινής εξωτερικής πολιτικής είναι άμεσα συνυφασμένη με την ασφάλεια. Όσο δεν θα είμαστε σε θέση να προφυλάσσουμε τον εαυτό μας από εξωτερικούς κινδύνους, ποτέ δεν θα έχουμε ελευθερία κινήσεων στη διεθνή πολιτική σκακιέρα. Ποτέ δεν θα μπορέσουμε να έχουμε ενιαία φωνή και αποφασιστικότητα για τη στήριξη των ευρωπαϊκών συμφερόντων.
Ας προχωρήσουμε λοιπόν, από τα λόγια στις πράξεις.
