Η Κύπρος μετρά σχεδόν μισό αιώνα από την εισβολή του 74 και την κατοχή της μισής μας πατρίδας. Δεν μπορούμε να αφήνουμε τα γεγονότα να τρέχουν μόνα τους. Έχουμε ευθύνες και πρέπει να τις αναλάβουμε. Η διαιρεμένη Κύπρος, τα συρματοπλέγματα δεν πρέπει να είναι το μέλλον μας. Το status quo δεν ξέρει κανένας πού θα μας οδηγήσει σε 5 ή 10 χρόνια.
Αν σκεπάζουμε τα προβλήματα, δεν σημαίνει πως τα λύνουμε. Κάθε πρόβλημα, είτε επιλύεται, είτε σαπίζει με ότι αυτό σημαίνει. Η νέα γενιά είναι ανοικτή στα σύγχρονα ρεύματα, αξιοποιεί άριστα τις νέες τεχνολογίες, συχνά ταξιδεύει, έχει γνώσεις και βλέπει πως εξελίσσεται ο κόσμος. Σε αυτόν τον κόσμο με τα ανοικτά σύνορα πρέπει να μπει και η Κύπρος. Γι’ αυτό χρειάζεται να σκεφτούμε και να απαντήσουμε στο δίλημμα: στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα ή μια Κύπρος που να δίνει ευκαιρίες και ευημερία για όλους σε όλη την Κύπρο;
Με την πολιτική «στο άγνωστό με βάρκα την ελπίδα» η Κύπρος θα διατηρεί σκληρά σύνορα με την Τουρκία και το μέλλον θα είναι αβέβαιο, η αστάθεια θα είναι η μόνη μας βεβαιότητα. Με την Ενωμένη Κύπρο η κατοχική γραμμή θα τερματιστεί και η διακίνηση, η εγκατάσταση και η ανάπτυξη οικονομικής δραστηριότητας θα είναι κατοχυρωμένες ελευθερίες. Οι ευκαιρίες θα είναι πολύ περισσότερες, η νέα γενιά θα μπορεί να δραστηριοποιείται σε ολόκληρο το νησί. Ο ρυθμός ανάπτυξης τουλάχιστον θα διπλασιαστεί και οι ευκαιρίες απασχόλησης θα μεγαλώσουν.
Όλοι γνωρίζουμε τις δυσκολίες, γνωρίζουμε τις απαράδεκτες θέσεις Τατάρ, όπως και τους τραγικούς χειρισμούς του Νίκου Αναστασιάδη στο Κραν Μοντάνα. Εδώ και έξι χρόνια δεν έχουμε συνομιλίες. Θα σηκώσουμε τα χέρια ψηλά ή θα αξιοποιήσουμε τα δικά μας πλεονεκτήματα; Η ενέργεια, η προσήλωση σε λύση διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, οι υπό διαμόρφωση σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας είναι μερικά από αυτά τα πλεονεκτήματα. Βέβαια πάντα έχουν μεγάλη αξία τα ανοίγματα στην Τ/κ κοινότητα και ειδικότερα στις προοδευτικές δυνάμεις που αγωνίζονται για την Ενωμένη Κύπρο.
Η νέα γενιά έχει τις δικές τις ευθύνες απέναντι στον τόπο μας. Η νέα γενιά της τεχνολογίας, της αμφισβήτησης, των start-ups και των ανοικτών οριζόντων μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες, μπορεί να φέρει ξανά την ελπίδα στην χώρα μας.
Του Βαλεντίνου Φακοντή, βουλευτή του ΑΚΕΛ Πάφου
