Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα δραστήριο άνθρωπο με πολλά χρόνια εμπειρίας και γνώσεων γύρω από διάφορα κοινωνικοοικονομικά θέματα. Ο Αχιλλέας Μαλαχουρίδης είναι ένας από τους υποψήφιους βουλευτές, ο οποίος έχει ιδιαίτερα σημαντικές προτάσεις για τον απλό πολίτη, τον απλό άνθρωπο και βιοπαλαιστή, ο οποίος τόσο πολύ έχει κτυπηθεί από τα σοβαρά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα της τελευταίας δεκαετίας.
Διανύουμε μια δύσκολη περίοδο για τον τόπο μας αλλά και για τον κόσμο γενικότερα. Τι σας ώθησε να καταθέσετε τη δική σας υποψηφιότητα σε αυτή τη συγκυρία;
Σ αυτές τις δύσκολες στιγμές όπου ο Κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί – έχει ξηλωθεί, να θυμίσω τις επιπτώσεις στη κοινωνία με σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, τη φούσκα των ακίνητων, την οικονομική κρίση τις περιόδου 2011 όπου πριν καλά – καλά πάρουμε μια ανάσα βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή εν μέσω μιας πανδημίας. Όλα αυτά συνέτειναν να δοκιμαστεί το σύστημα για άλλη μια φορά και να αποδειχθεί πολύ ανεπαρκές για να προστατεύσει και να στηρίξει τους πολίτες και ιδιαιτέρα τους εργαζόμενους, τους ευάλωτους και τη μικρομεσαία τάξη. Ως άνθρωπος είναι στη φύση μου πάντα να είμαι στη πρώτη γραμμή και να αγωνίζομαι για το συμφέρον του συνόλου και των απλών ανθρώπων. Εξάλλου αυτό πράττω εδώ και χρόνια.
Έχω εκλάβει την πρόταση που μου έγινε να κατέλθω ως υποψήφιος Βουλευτής, ως μια πρόκληση για να συνεχίσω συμβάλω σ’ αυτό τον αγώνα, σ’ αυτή την πάλη. Ιδιαίτερα τώρα σ’ αυτήν την περίοδο όπου οι πολίτες δικαίως αμφισβητούν το όλο σύστημα.
Ποια η μέχρι τώρα ενασχόληση σας με τα κοινά;
Πάντοτε ασχολούμουν με τα κοινά. Το γεγονός ότι έχω ένα ευαίσθητο χαρακτήρα σε σχέση με την αδικία του συνόλου και την κοινωνική αδικία, πάντα ήμουν σ’ οργανωμένα σύνολα και πάλευα για το κοινό όφελος.
Είχα την ευκαιρία να βρεθώ από μικρή ηλικία στον επαγγελματικό συνδικαλισμό κι έτσι να ’μαι δίπλα στα καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας και των πολιτών. Είχα την ευκαιρία στα 23 χρόνια που ήμουν στο συνδικαλισμό, να ασχοληθώ με πάρα πολλές και διαφορετικές ομάδες εργαζομένων και να διαχειριστώ διαφορετικά προβλήματα.
Το 2007 εκλέγηκα Κοινοτάρχης Αλάμπρας, αξίωμα το οποίο διατηρώ μέχρι σήμερα και ασχολούμαι καθημερινά με τα θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης.
Ως Ά Αντιπρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών και ως ο συντονιστής της ομάδας παραγωγής κοινοβουλευτικού έργου προωθήσαμε πάρα πολλές προτάσεις νόμου για πάρα πολλά θέματα. Ιδιαίτερα στα θέματα της κοινωνικοοικονομικής πολιτικής. Και όχι μόνο.
Είσαστε ένας άνθρωπος με χρόνια εμπειρίας στον συνδικαλισμό. Είναι επίσης γνωστό ότι αυτή την περίοδο οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις πλήττονται από την Πανδημία και από όλα αυτά τα προβλήματα που αυτή έφερε. Σε ποιες ενέργειες θα προχωρήσετε εσείς ο ίδιος σε περίπτωση εκλογής σας στο κοινοβούλιο ώστε να βοηθηθούν οι πολίτες που έχουν πραγματική ανάγκη;
Δεν είναι μόνο η πανδημία που έχει συμβάλει στο να πληγούν οι εργαζόμενοι και οι μικροεπιχειρήσεις αλλά και γεγονότα μαζί. Για παράδειγμα η οικονομική κρίση του 12 αλλά και το πιο σημαντικό είναι ότι ως κράτος δεν έχουμε στρατηγικούς στόχους και στρατηγικά πλάνα για μακροπρόθεσμες πολιτικές. Απλά ακολουθούμε τα γεγονότα και αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα που αναφύονται κατά καιρούς.
Αν ο κόσμος με τιμήσει με τη ψήφο στοχεύω να επαναφέρω τις προτάσεις που καταθέσαμε και παραμένουν στα συρτάρια της Βουλής αλλά και προτάσεις και θέσεις που πιστεύω ότι θα εξυπηρετούν τους πολίτες και το σύνολο της Κοινωνίας. Μερικές από αυτές είναι:
Η πρόταση μας για το κατώτατο μισθό αναλόγως προσόντων και απαιτήσεων της θέσης εργασίας όπου δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση.
Η θέσπιση με νομοθεσία των κυριότερων άρθρων των συλλογικών συμβάσεων, όπως 13ος μισθός, ταμείο προνοίας, ωράριο, αποζημίωση υπερωριακής απασχόλησης και επίσημες αργίες.
Η τοποθέτηση φραγμού στην παράτυπη εκμετάλλευση της νεολαίας με την επινόηση νέων μορφών απασχόλησης, όπως η αγορά υπηρεσιών και η μετατροπή των μισθωτών σε αυτοεργοδοτούμενους στον Δημόσιο και Ημιδημόσιο τομέα.
Η διεκδίκηση στην αφαίρεση του 12% «πέναλτι» λόγω συνταξιοδότησης στο 63ο έτος, με κύριο στόχο τη δημιουργία θέσεων εργασίας για τη νεολαία και ταυτόχρονα, τη διαγραφή των διατάξεων αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης από το έτος 2023 και μέχρι να φτάσει σταδιακά στο 67ο έτος.
Την εξ υπαρχής αναδόμηση – αναδιοργάνωση του ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων για να μπορεί να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα αλλά να είναι αποδοτικό και σε βάθος χρόνου. Παράλληλα να συζητηθεί και να παρθούν ουσιαστικά μέτρα για να αντιμετωπιστεί και το δημογραφικό πρόβλημα που είναι αλληλένδετο με το ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων και την αποδοτικότητα του.
Η καταπολέμηση πελατειακών σχέσεων και σχέσεων εξάρτησης των πολιτών είναι επίσης στις προτεραιότητες μου, με τη δημιουργία ενιαίας πλατφόρμας ηλεκτρονικής διακυβέρνησης για έγκυρη – έγκαιρη πληροφόρηση και εξυπηρέτηση τους σχετικά με κρατικές υπηρεσίες, χορηγίες, καταγραφή παραπόνων κτλ.
Είναι φανερό ότι η διαπλοκή και η διαφθορά αποτελούν σήμερα ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα στον τόπο μας. Έχοντας χρόνια εμπειρίας στα κοινά θα θέλαμε να ακούσουμε τη δική σας άποψη αλλά και πως εσείς, σε περίπτωση εκλογής σας, θα μπορούσατε να συμβάλετε στην αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου.
Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι τα θέματα διαφθοράς δεν επιλύονται με διερευνητικές επιτροπές και νεκροψίες. Τα θέματα διαφθοράς επιλύονται μόνο με προληπτικό νομοθετικό πλαίσιο. Αυτό σημαίνει ότι είναι απαραίτητη η δημιουργία νομοθεσίας όπου κρατικοί αξιωματούχοι να φέρουν αστική ευθύνη για τις αποφάσεις που αποδεδειγμένα λαμβάνουν εκτός των πλαισίων του δημοσίου συμφέροντος και ζημιώνουν το Δημόσιο και τους Πολίτες.
Χρειάζεται τροποποίηση της υφιστάμενης νομοθεσίας η οποία να οδηγεί έναν εκλεγμένο ή διορισμένο αξιωματούχο σε έκπτωση από αξίωμα του ή άλλες κυρώσεις σε περίπτωση που εντοπίζεται σύγκρουση συμφερόντων ή παράλειψη δήλωσης ασυμβίβαστου.
Σημαντική είναι και η ενίσχυση του Μηχανισμού Εσωτερικού Ελέγχου σε όλα τα Υπουργεία, Ημικρατικούς Οργανισμούς, αρχές και θεσμούς του κράτους με καθαρά επαγγελματικό προσωπικό που θα τυγχάνει συνεχούς εκπαίδευσης για πρόληψη του φαινομένου της διαπλοκής και της διαφθοράς. Η αναβάθμιση της ελεγκτικής υπηρεσίας με τη δημιουργία Ελεγκτικού Συμβουλίου με διευρυμένες εξουσίες.
Χρειάζεται να θεσπιστεί προληπτική νομοθεσία σε συνδυασμό με την ενίσχυση του μηχανισμού ελέγχου, η δημιουργία Ελεγκτικού Συμβουλίου και η νομοθεσία αστικής ευθύνης είναι παράμετροι με τις οποίες θα δημιουργήσουμε το σωστό πλαίσιο κατά της διαφθοράς.
Είστε κοινοτάρχης της Αλάμπρας. Άρα έχετε ήδη δώσει δυνάμεις για την τοπική αυτοδιοίκηση. Θα θέλαμε να μας πείτε, μέσα από τη δική σας εμπειρία, σε ποιες ενέργειες θα προχωρούσατε σε περίπτωση εκλογής σας έτσι ώστε η τοπική αυτοδιοίκηση να έρθει πιο κοντά στον απλό πολίτη και να δώσει λύσεις στα προβλήματά του.
Είναι αλήθεια ότι οι πολίτες περιμένουν πάρα πολλά από τη τοπική αυτοδιοίκηση και σωστά έχουν απαιτήσεις αφού η τοπική αυτοδιοίκηση είναι η πρώτή – αν όχι και η μόνη άμεση επαφή που έχουν με τα κέντρα λήψεις αποφάσεων για θέματα που τους αφορούν άμεσα κι επί καθημερινής βάσης.
Είναι επίσης αλήθεια ότι η τοπική αυτοδιοίκηση σήμερα δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις σύγχρονες απαιτήσεις των καιρών και των πολιτών. Αυτό συμβαίνει κυρίως στις Κοινότητες και ειδικά στις περιαστικές Κοινότητες όπου έχουν σοβαρή ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Αυτό συμβαίνει ενδεχομένως λόγω γεωγραφικής θέσης αλλά και ως φαίνεται επειδή δεν έχουν το νομοθετικό πλαίσιο αλλά ούτε και τους πόρους για να ανταπεξέλθουν όπως πρέπει και όπως η τοπική αυτοδιοίκηση θα ήθελε.
Άλλωστε, είναι και κοινή διαπίστωση όλων ότι η μεταρρύθμιση στη τοπική αυτοδιοίκηση είναι επιβεβλημένη. Εξού και συζητείται εδώ και μια δεκαπενταετία με στόχο τη αναβάθμιση των προσφερόμενων υπηρεσιών προς το πολίτη με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.
Δυστυχώς και οι μεταρρυθμίσεις όπως και η τοπική αυτοδιοίκηση έπεσαν για άλλη μια φορά θύμα των προεκλογικών σκοπιμοτήτων με αποτέλεσμα οι συζητήσεις και μελέτες τόσων χρόνων για άλλη μια φορά να παραμένουν στα συρτάρια. Και λέω για «άλλη μια φορά» καθώς πριν από μια δεκαετία είχε ξανασυμβεί το ίδιο έργο, ίδιοι πρωταγωνιστές, αλλά σε αντίθετους ρόλους.
Δυστυχώς ως κράτος δεν αποδεχόμαστε εύκολα τις μεταρρυθμίσεις ή τα εμπλεκόμενα μέρη, Κυβέρνηση και Βουλή τις βλέπουν ως μια ευκαιρία ακόμα, για αντιπαραθέσεις. Μια ευκαιρία για να αποκομίσουν κομματικά οφέλη. Αυτό συμβαίνει σ’ όλες τις συζητήσεις για μεταρρύθμιση στο Δημόσιο Τομέα, την Εκπαίδευση, ακόμα και στη Δικαιοσύνη.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση ουσιαστικά έχει ξεκαθαρίσει μέσα από το διάλογο και τις συζητήσεις και έχει συμφωνήσει με τους αρμοδίους τα επίπεδα ευθύνης και τους επιπλέον τομείς που θα αναλάβει. Έχει ακόμα συζητήσει κι από που θα προέρχονται οι οικονομικοί πόροι της. Επίσης έχει συμφωνηθεί κι ο ρόλος που θα διαδραματίζουν τα Επαρχιακά Συμβούλια, αν και με πολύ μικρές διαφωνίες αλλά όχι σε θέματα ουσίας.
Το επίμαχο μέρος της μεταρρύθμισης που αποτέλεσε και το σημείο σύγκρουσης δηλαδή την αιτία για να μπει φρένο σ’ αυτή την αναγκαιότητα ήταν το ποιοι συνενώνονται με ποιους. Συνεπώς οι εκβιασμοί προς τα κόμματα αλλά και οι κομματικές προτιμήσεις εν όψη εκλογών, δυστυχώς υπερτέρησαν των απαιτήσεων των καιρών και της Κοινωνίας. Η τοπική αυτοδιοίκηση παραμένει αιχμάλωτη και αβοήθητη, παραμένει ως σάκος του μποξ μεταξύ πολιτών και Κράτους.
