Συμπληρώνονται φέτος 47 χρόνια από το φασιστικό πραξικόπημα της χούντας των συνταγματαρχών και της ΕΟΚΑ Β’ που έδωσε το άλλοθι για τη βάρβαρη τουρκική εισβολή στην Κύπρο.
Αυτές τις μέρες η μνήμη όλων θα πρέπει να στρέφεται σε όσους θυσιάστηκαν για την προάσπιση της δημοκρατίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε όσους εξακολουθούν να παραμένουν αγνοούμενοι, στους εγκλωβισμένους και στους 200,000 πρόσφυγες που για τόσα χρόνια υπομένουν τις συνέπειες της εισβολής του 1974, προσδοκώντας στη λύση του κυπριακού, που θα τους επιτρέψει να γυρίσουν στις πόλεις και τα χωριά τους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν εκείνο το πικρό καλοκαίρι.
Τα 47 αυτά χρόνια, δεν ήταν αρκετά ώστε να βρεθεί μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του κυπριακού, αφού δυστυχώς, η Τουρκία, έχει αρνηθεί μέχρι στιγμής, να δείξει πνεύμα καλής θέλησης ή συμβιβασμού, ακόμη και στα πιο απλά θέματα, προσπαθώντας να εδραιώσει τη διαίρεση και το διαχωρισμό.
Τον τελευταίο χρόνο είμαστε μάρτυρες των προκλητικών προσπαθειών της Τουρκίας και των κατοχικών αρχών, για το άνοιγμα της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου. Το ζήτημα αυτό μας αφορά όλους αφού μια τέτοια ενέργεια θα αποτελέσει την κορωνίδα των προσπαθειών του κατακτητή για παγίωση των τετελεσμένων της εισβολής και ίσως να είναι δυστυχώς η αρχή του τέλους για το κυπριακό.
Ως Δήμος Μόρφου, διαβεβαιώνουμε όλους, ντόπιους και ξένους, ότι θα κρατήσουμε ψηλά το λάβαρο του αγώνα, θα συμπαρασταθούμε στον αγώνα των Αμμοχωστιανών, αλλά και κάθε πρόσφυγα και δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ τις προσπάθειες για επιστροφή στην κατεχόμενη γη μας, όσα χρόνια και αν περάσουν.
