Έχει ξαναγραφτεί ότι ο υπερήφανος Δημοκρατικός Συναγερμός η μεγάλη αυτή δημοκρατική παράταξη τού πλουραλισμού και τής ελεύθερης διακίνησης ιδεών, αντιμετωπίζει προβλήματα, που οδηγούν στην εσωστρέφεια και στη διάσπαση. Οι λόγοι είναι πολλοί και δεν είναι του παρόντος.
Ένας κύριος λόγος όμως είναι ότι στα χρόνια που πέρασαν, αντί να παράγεται πολιτική, υπήρξε βόλεψη περισσότερο με την επικοινωνιακή πρακτική.
Ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών για το 2023 τέλειωσε. Για τον ΔΗΣΥ η απογοήτευση ήταν μεγάλη, αφού τέθηκαν φιλόδοξοι στόχοι από την αρχή, χωρίς να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη τα μηνύματα που έστελνε καθαρά η κοινωνία.
Όμως αυτό είναι μια καλή ευκαιρία για να γίνει ένας ουσιαστικός αναστοχασμός και προβληματισμός για μια νέα αρχή για το κόμμα, που έχει σημαντικό ρόλο να παίξει στα πολιτικά δρώμενα του τόπου.
Αύριο θα συνέλθει το πολιτικό γραφείο του ΔΗΣΥ για να πάρει μια πολύ σημαντική απόφαση, που θα γραφτεί στην κομματική ιστορία. Στον αέρα αιωρείται η πληροφορία ότι μπροστά στην επιλογή αριστερά ή δεξιά, το μεγάλο δεξιό κόμμα θα αποφασίσει την ψήφο κατά συνείδηση!
Τέτοιου είδους αποφάσεις όμως, δεν λαμβάνονται ελαφριά τη καρδία, αλλά με νηφαλιότητα και σοβαρή περίσκεψη, για το καλό του τόπου και όχι της ικανοποίησης συναισθηματικών παρορμήσεων.
Μέχρι χθες κατηγορείτο έντονα ότι ήταν αδύνατο η εμπιστοσύνη στο ΑΚΕΛ λόγω πρότερου κακού βίου στην οικονομική πολιτική με τις ιδεολογικές αγκυλώσεις που το διακρίνει. Πώς είναι δυνατό τώρα να ευνοείται έστω έμμεσα αυτή η πολιτική δύναμη;
Από την άλλη κατηγορείτο ο Νίκος Χριστοδουλίδης ως διασπαστής τού κόμματος. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης όμως δεν ήταν μόνος του. Χιλιάδες Συναγερμικοί τον στήριξαν όχι γιατί τους παρέσυρε, αλλά πρωτίστως γιατί δεν συμφωνούσαν με τις επιλογές του κόμματος στα χρόνια που πέρασαν και όχι μόνο γιατί διαφωνούσαν με την υποψηφιότητα Αβέρωφ Νεοφύτου.
Δεν εξετάζεται πόσο σωστή ή λανθασμένη ήταν αυτή η κατηγορία, ούτε έχει πια σημασία, λαμβάνοντας υπόψη την πραγματικότητα. Η μόνη οδός που φαίνεται εφικτή για συνεννόηση και συναίνεση για το καλώς νοούμενο συμφέρον τής χώρας και μετά του κόμματος, είναι η χωρίς συναισθηματισμούς και πικρίες στήριξη του Νίκου Χριστοδουλίδη. Μόνο έτσι θα επουλωθούν πληγές και θα βρει ξανά ο ΔΗΣΥ το δρόμο του ενωμένος και δυνατός. Οποιαδήποτε άλλη απόφαση αυτή τη στιγμή, θα δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερα ρήγματα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ψήφος κατά συνείδηση είναι μια βολική απόφαση. Δεν είναι όμως πολιτική. Είναι απλώς μια διαδικασία, που ολοφάνερα κρύβει μια σκοπιμότητα. Αυτό όμως μπορεί να αποβεί τραγικό για την περαιτέρω συνοχή τού κόμματος. Η σκοπιμότητα και η μη ανάληψη ευθυνών, δεν μπορεί, να συνεχιστεί με αυτό τον τρόπο. Ιδιαίτερα στο κορυφαίο θέμα τής υποστήριξης μιας παράταξης που ιδεολογικά βρίσκεται στην αντίπερα όχθη και εκτός προδιαγραφών του Συναγερμού. Σίγουρα ψευτο-δικαιολογίες μπορούν να εφευρεθούν πολλές. Η ζημιά όμως θα είναι ανεπανόρθωτη για την παράταξη.
Είναι λοιπόν κάτι παραπάνω από ανάγκη η συνεννόηση και η συναίνεση για το γενικότερο καλό. Δεν χωράει άλλο η άγονη αντιπαράθεση ανάμεσα στο κόμμα.
Το τέχνασμα τής κατά συνείδηση ψήφου δεν οδηγεί πουθενά. Αντίθετα, διαιρεί, διχάζει και δηλητηριάζει τα μέλη και τους υποστηρικτές του ΔΗΣΥ οδηγώντας τους σε ένα νέο κύκλο αντιπαράθεσης μεταξύ αξιωματούχων και μελών τούτη τη φορά!
Συναισθηματικές αποφάσεις δεν έχουν χώρο στην πολιτική. Υπάρχει απογοήτευση ναι, θυμός ναι, αφού προηγήθηκαν υψηλοί τόνοι και αχρείαστη αντιπαλότητα. Όμως αυτά ανήκουν στο παρελθόν πια.
Ας γίνει κατανοητό από όλα τα μέλη του πολιτικού γραφείου, που θα πάρουν αυτή την απόφαση ότι, η δοτή ελευθερία τής «κατά συνείδηση ψήφου», όχι μόνο δεν είναι σοφή πολιτική, αλλά θα δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερο διχασμό.
Η ελπίδα για μια νηφάλια πολιτική απόφαση εναπόκειται πια στον πραγματικό κομματικό πατριωτισμό, που δεν μπορεί, να διαφύγει κανενός της προσοχής του. Η τυχών βελούδινη στάση τής κατά συνείδηση ψήφου θα πληρωθεί ακριβά στη συνέχεια με το πιο πιθανό σενάριο τού βελούδινου διαζυγίου πολλών υποστηρικτών με το ΔΗΣΥ…
