Για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις κοινότητες της επαρχίας Λεμεσού, αλλά και τις προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν σε επίπεδο ανάπτυξης, καθημερινότητας και ποιότητας ζωής, μιλά στην ιστοσελίδα ΑυτοδιοίκησηCy ο Λευτέρης Περικλή, κοινοτάρχης Απεσιάς, πρόεδρος της Ένωσης Κοινοτήτων Λεμεσού, Β΄ Αντιπρόεδρος του Επαρχιακού Οργανισμού Αυτοδιοίκησης Λεμεσού και υποψήφιος βουλευτής Λεμεσού με τον Δημοκρατικό Συναγερμό.
Όπως σημειώνει, παρά τα έργα και τις βελτιώσεις που έχουν υλοποιηθεί τα τελευταία χρόνια, εξακολουθούν να καταγράφονται ουσιαστικά κενά τόσο σε επίπεδο υποδομών όσο και σε επίπεδο πολιτικών που αφορούν τη στήριξη και την ανάπτυξη των κοινοτήτων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην ανάγκη δημιουργίας των κατάλληλων προϋποθέσεων ώστε να επιστρέψει κόσμος στην ύπαιθρο για μόνιμη κατοικία, ιδιαίτερα νέα ζευγάρια.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και το ζήτημα των επικίνδυνων οικοδομών, το οποίο, όπως αναφέρει, συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με την εγκατάλειψη των κοινοτήτων.
Παράλληλα, αναφέρεται και στην κατάσταση που διαμορφώνεται στο Ακρωτήρι σε σχέση με τους σχεδιασμούς για εγκατάσταση 32 κεραιών στην περιοχή, σημειώνοντας ότι, σε αρκετές περιπτώσεις, οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να διαχειριστούν τέτοιες εξελίξεις χωρίς ουσιαστική στήριξη από πλευράς κράτους.
Η προσοχή στραμμένη στην ύπαιθρο
Κεντρικό ζήτημα για τις κοινότητες παραμένει η ουσιαστική ανάπτυξη της υπαίθρου, καθώς και η δημιουργία προϋποθέσεων για επιστροφή και μόνιμη εγκατάσταση πληθυσμού.
Όπως επισημαίνει, τα τελευταία χρόνια έχουν υλοποιηθεί έργα υποδομής, όπως δρόμοι, πλατείες και άλλα βασικά κτίσματα, τα οποία έχουν συμβάλει στη βελτίωση της εικόνας των κοινοτήτων. Ωστόσο, εξακολουθούν να καταγράφονται σημαντικές ελλείψεις σε υποδομές κοινής ωφέλειας και υπηρεσίες που επηρεάζουν την καθημερινότητα των κατοίκων και τη βιωσιμότητα των κοινοτήτων.
Ειδική αναφορά κάνει στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νέα ζευγάρια που επιθυμούν να εγκατασταθούν σε κοινότητες, επισημαίνοντας ότι, πέραν των σχεδίων στεγαστικής πολιτικής, παραμένουν ανοικτά ζητήματα που αφορούν τις οικιστικές ζώνες, τη διαδικασία αδειοδότησης και την πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες. Τα ζητήματα αυτά λειτουργούν, όπως αναφέρει, αποτρεπτικά για τη μόνιμη εγκατάσταση πληθυσμού στην ύπαιθρο.
Ζήτημα οι επικίνδυνες οικοδομές στις κοινότητες
Αναφορά κάνει και στο ζήτημα των επικίνδυνων οικοδομών, σημειώνοντας ότι, αν και το πρόβλημα δεν εμφανίζεται στον ίδιο βαθμό με τις πόλεις, εντούτοις απασχολεί αρκετές κοινότητες, κυρίως λόγω εγκαταλελειμμένων κτισμάτων.
Όπως αναφέρει, σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται για οικοδομές που έχουν εγκαταλειφθεί, καθώς οι ιδιοκτήτες έχουν απομακρυνθεί από τις κοινότητες, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου δεν είναι εύκολος ο εντοπισμός τους. Την ίδια ώρα, επισημαίνει ότι το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο περιορίζει τις δυνατότητες παρέμβασης των τοπικών αρχών, ενώ ζητήματα όπως το κόστος των παρεμβάσεων παραμένουν ανοικτά.
Παράλληλα, σημειώνει ότι, πλέον, αρμόδιος φορέας είναι ο Επαρχιακός Οργανισμός Αυτοδιοίκησης, με τον οποίο, όπως αναφέρει, υπάρχει καλή συνεργασία. Εκφράζει την εκτίμηση ότι, μετά και τα πρόσφατα περιστατικά που επανέφεραν το ζήτημα στο προσκήνιο, αναμένεται να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην καταγραφή και διαχείριση των επικίνδυνων οικοδομών.
Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρει ότι θα υπάρξει προσπάθεια καταγραφής των επικίνδυνων οικοδομών σε επίπεδο επαρχίας, ώστε να δημιουργηθεί επικαιροποιημένος κατάλογος και να αποσταλεί αρμοδίως, με στόχο την πρόληψη αντίστοιχων περιστατικών.
Την ίδια ώρα, επισημαίνει ότι το ζήτημα συνδέεται και με κοινωνικές παραμέτρους, καθώς, όπως αναφέρει, σε ορισμένες περιπτώσεις άτομα συνεχίζουν να διαμένουν σε ακατάλληλες ή επικίνδυνες κατοικίες, λόγω αδυναμίας εξεύρεσης εναλλακτικής στέγασης.
Όπως σημειώνει, η διαχείριση τέτοιων περιπτώσεων δημιουργεί πρακτικά ζητήματα, καθώς, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου απαιτείται η απομάκρυνση ενοίκων για λόγους ασφάλειας, παραμένει ανοικτό το ερώτημα της στέγασής τους και του ποιος θα αναλάβει τη σχετική ευθύνη.
Καταλήγοντας, αναφέρει ότι το θέμα θα απασχολήσει προσεχώς συνάντηση με τον Επαρχιακό Οργανισμό Αυτοδιοίκησης, στο πλαίσιο συντονισμού των ενεργειών για την αντιμετώπισή του.
Η εφαρμογή της μεταρρύθμισης στην πράξη
Η μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης αποτελεί, όπως σημειώνει, μια σημαντική εξέλιξη για τις κοινότητες, η οποία βρίσκεται ακόμη σε στάδιο εφαρμογής και περιλαμβάνει τόσο θετικά στοιχεία όσο και ζητήματα που θα πρέπει να βελτιωθούν στην πορεία.
Όπως επισημαίνει, μέσα από τη μεταρρύθμιση επιχειρείται να μπει σε μια τάξη η λειτουργία των κοινοτήτων, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά ζητήματα στελέχωσης και ελέγχου, τα οποία παρουσίαζαν αδυναμίες τα προηγούμενα χρόνια. Την ίδια ώρα, τονίζει ότι σε πολλές περιπτώσεις το βάρος της διαχείρισης βρισκόταν στους ίδιους τους κοινοτάρχες, χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη.
Παράλληλα, αναφέρεται στη διαδικασία πρόσληψης προσωπικού, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι η ενίσχυση των κοινοτήτων με ανθρώπινο δυναμικό αναμένεται να συμβάλει στην καλύτερη οργάνωση και λειτουργία τους το επόμενο διάστημα.
Όπως αναφέρει, η μεταρρύθμιση θα πρέπει να αξιολογείται στην πράξη και, όπου χρειάζεται, να γίνονται οι απαραίτητες βελτιώσεις, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι, με την κατάλληλη εφαρμογή της, μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος των κοινοτήτων.
Προβληματισμός για τις εξελίξεις στο Ακρωτήρι
Αναφορά κάνει και στην κατάσταση που διαμορφώνεται στο Ακρωτήρι, με αφορμή τους σχεδιασμούς για εγκατάσταση 32 κεραιών στην περιοχή, εκφράζοντας τον προβληματισμό του για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις στην τοπική κοινότητα.
Όπως αναφέρει, το ζήτημα των κεραιών δεν αποτελεί νέα εξέλιξη για την περιοχή, καθώς παρόμοιες εγκαταστάσεις υπάρχουν εδώ και χρόνια. Ωστόσο, σημειώνει ότι τέτοιου είδους σχεδιασμοί επαναφέρουν ζητήματα που αφορούν τη χρήση γης και τις δυνατότητες ανάπτυξης της κοινότητας.
Την ίδια ώρα, επισημαίνει ότι οι κάτοικοι καλούνται να διαχειριστούν τέτοιες εξελίξεις χωρίς ουσιαστική στήριξη από το κράτος, ενώ εκφράζει ανησυχία για ζητήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής στην περιοχή.
