Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ξεπεράσει τα εμπόδια για τη διάσωση της Ευρωζώνης, τη μεταναστευτική κρίση και το Brexit, αλλά κάποιοι φοβούνται ότι ο κορωνοϊός μπορεί να είναι ακόμη πιο καταστροφικός. Αυτή τη στιγμή δέχεται πυρά και όχι αδικαιολόγητα, για απουσία από το κάδρο των εξελίξεων. Κατηγορείται για έλλειψη αλληλεγγύης και μη έγκαιρη συνολική και αποτελεσματική αντίδραση στο ξέσπασμα της πανδημίας.
Θα διαχωρίσω τις αντιδράσεις σε δύο στρατόπεδα. Στο ένα βρίσκονται εκείνοι που αγαπούν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και νοιάζονται και ανησυχούν για το μέλλον της Ευρώπης. Στο άλλο βρίσκονται οι αντιευρωπαϊστές που εκμεταλλεύονται ακόμη μία ευκαιρία για να κτυπήσουν αυτό στο οποίο έτσι και αλλιώς δεν πίστεψαν ποτέ. Αυτοί που πάντα στέκονται απέναντι σε κάθε ενοποιητική τάση που θα ισχυροποιεί ακόμη περισσότερο την Ευρώπη.
Δεν μου αρέσει να κρύβομαι πίσω από το δάκτυλό μου ωραιοποιώντας τα πράγματα. Η πανδημία άνοιξε ξανά τις πληγές της κρίσης της Ευρωζώνης, αναβιώνοντας στερεότυπα για Νότιους και Βόρειους Ευρωπαίους. Κάθε κρίση που έχει περάσει η Ευρώπη, μείωσε την εμπιστοσύνη μεταξύ των κρατών μελών αλλά και των πολιτών απέναντι στο Ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Αυτό είναι ένα πραγματικό πρόβλημα, αφού η Ευρώπη μετά την κρίση της Ευρωζώνης και το Brexit όφειλε να βρει τον δρόμο της.
Ρωσία και η Κίνα έστειλαν ιατρικά εφόδια στην Ιταλία, ενώ οι Ευρωπαίοι γείτονές της δεν κατάφεραν αμέσως να απαντήσουν στο κάλεσμα της Ρώμης για βοήθεια. Μετά το πρώτο μούδιασμα, η Ευρώπη προχώρησε σε μια αρχική αντίδραση, όπου κάποιες χώρες επέβαλαν απαγορεύσεις σε εξαγωγές ιατρικών τεστ ή επέβαλαν συνοριακούς ελέγχους. Αυτή είναι μια κακή εικόνα για την Ευρώπη την οποία τόσο εγώ όσο και πολλοί άλλοι συνάδελφοι καταδικάσαμε αμέσως.
Παρόλα αυτά, δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς τα όσα έχει καταφέρει η ΕΕ στον τομέα της ειρήνης και της ασφάλειας, της ενιαίας αγοράς, στα πρότυπα υψηλής ποιότητας για τα τρόφιμα και το περιβάλλον, στα οφέλη για τους καταναλωτές, στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Όλα αυτά και άλλα πολλά έχουν καταστήσει την ΕΕ μια υπολογίσιμη παγκόσμια δύναμη. Η επικείμενη λοιπόν αντίδραση της Ευρωπαίων ηγετών θα διαμορφώσει τελικά την κοινή γνώμη η οποία μέχρι στιγμής αγγίζει τα όρια της πλήρους απαξίωσης. Τα πρώτα μέτρα που προτάθηκαν από την Κομισιόν ψηφίστηκαν άμεσα από το Ευρωκοινοβούλιο και είμαστε εν αναμονή ενός νέου γενναιόδωρου, όπως λένε οι πληροφορίες, πακέτου, από την ΕΕ.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δημιουργείται νέο Ταμείο Αλληλεγγύης ύψους 100 δις ευρώ με σκοπό την ενίσχυση των οικονομιών των κρατών μελών. Αναμένεται να ανακοινωθεί επίσης ότι όλα τα διαθέσιμα κονδύλια της ΕΕ μέχρι το τελευταίο ευρώ θα διατεθούν για την προστασία ανθρωπίνων ζωών, αγορά και προμήθεια ιατροφαρμακευτικού υλικού και δημιουργίας ομάδων εμπειρογνωμόνων οι οποίες θα συνδράμουν σε όλα τα κράτη μέλη.
Μπροστά μας έχουμε μια τελευταία ευκαιρία, εάν δεν κινηθούμε γρήγορα και επικρατήσουν ο ευρωπαϊκός διχασμός σε επίπεδο ηγετών και αμφισβήτησης σε επίπεδο πολιτών, το μέλλον της Ευρώπης δεν προδιαγράφεται ευοίωνο. Η Ευρώπη αυτή τη στιγμή βρίσκεται ενώπιον μίας πραγματικότητας. Είτε φροντίζει τόσο επικοινωνιακά όσο και επί της ουσίας να δώσει έντονο παρόν έμπρακτης αλληλεγγύης αντιμετωπίζοντας την κρίση, είτε παραμένει έρμαιο σε όσους βρήκαν έδαφος για να την υπονομεύσουν.
Εγώ θα είμαι εκεί ως μέλος του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά και ως απλός Ευρωπαίος πολίτης για να πετύχουμε το πρώτο.
