Όταν αγωνίζεται μια γερμανική ομάδα ή η εθνική ομάδα της χώρας, ακούμε συνήθως ποικίλα σχόλια, όπως το γνωστό «στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί». Διερωτήθηκε, όμως, ποτέ κανείς γιατί ισχύει εν μέρει αυτή η αντίληψη και, γιατί το γερμανικό πρωτάθλημα έχει αναγεννηθεί τα τελευταία χρόνια;
Η απάντηση βρίσκεται στη διαφορετική νοοτροπία που επικρατεί στους κύκλους της Γερμανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου αλλά και στους ίδιους τους ποδοσφαιρικούς συλλόγους. Το γερμανικό πρωτάθλημα δεν είναι πλέον αυτό της δεκαετίας του 1990 και οι επιτυχίες γνωστών προπονητών, όπως των Ρεχάγκελ, Φογκς, Χάινκες και άλλων, αποτελούν πλέον ιστορία.
Σήμερα το γερμανικό ποδόσφαιρο έχει καταστεί πιο ελκυστικό και χαρακτηρίζεται από συνεχή πίεση προς τον αντίπαλο, τρεξίματα και αρκετά γκολ. Ο καιρός των πεπαλαιωμένων συστημάτων και ανιαρών τακτικών έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Το ποδόσφαιρο χρειάζεται σήμερα φαντασία, δημιουργικότητα και πάνω απ’ όλα ομαδικότητα.
Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο που στη Γερμανία δεν ξοδεύουν δεκάδες εκατομμύρια για αγορά παικτών «κραχτών» ή «βεντετών», όπως λέγονται. Οι γερμανικοί σύλλογοι δεν σπαταλούν τα χρήματά τους στους παίκτες μονάδες, αλλά εστιάζουν στην αναβάθμιση των ακαδημιών, των αθλητικών κέντρων και των σχολών ποδοσφαίρου, προσφέροντας την ευκαιρία στους νεαρούς ποδοσφαιριστές να αθλούνται και να παρακολουθούν μαθήματα μέχρι το πανεπιστημιακό επίπεδο. Η Γερμανία αναγνώρισε την ανάγκη αναβάθμισης των γηπεδικών εγκαταστάσεων και βελτίωσης των υποδομών και την προσφορά εκπαίδευσης στους ποδοσφαιριστές της, αφού εντόπισε τα προβλήματα αλλά και τα θετικά στοιχεία του ποδοσφαίρου σ’ άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Μεγάλη Βρετανία.
Από τις ποδοσφαιρικές ακαδημίες προωθούνται, μετά από σκληρή δουλειά, υπομονή και επιμονή, νεαρά ταλέντα, τα οποία έχουν την καθολική στήριξη των προπονητών και των συμπαιχτών τους. Το όριο ηλικίας των προπονητών στη Γερμανία έχει πέσει πολύ, αφού αρκετοί νεαροί προπονητές αναλαμβάνουν τα ηνία ομάδων στην Bundesliga, όπως για παράδειγμα ο νεαρός προπονητής της Λειψίας Νάγκελσμαν.
Νεαροί πρόσφυγες/μετανάστες, που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στη Γερμανία, έχουν κάθε δικαίωμα ένταξης σε ποδοσφαιρικές ακαδημίες, ακολουθώντας την ίδια ποδοσφαιρική εκπαίδευση και μόρφωση με τους υπόλοιπους Γερμανούς συμπαίκτες τους. Γι’ αυτό τον λόγο αρκετοί ποδοσφαιριστές, παιδιά μεταναστών, αγωνίζονται στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ή διαπρέπουν σε άλλα αθλήματα.
Η Γερμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου άρχισε να επενδύει στα δικά της ταλέντα, στους νεαρούς ποδοσφαιριστές, αλλά και στους διπλωματούχους προπονητές. Με τη βοήθεια της τεχνολογίας, οι νεαροί Γερμανοί προπονητές εφαρμόζουν τη δική τους τακτική, με τη συμβολή των πιο έμπειρων συναδέλφων τους και έχουν καταφέρει να μεταφέρουν τη δική τους φιλοσοφία στους ποδοσφαιριστές τους με σκληρή δουλειά, μεθοδικότητα, πειθαρχία και προσήλωση. Οι νεαροί Γερμανοί ποδοσφαιριστές, που χαρακτηρίζονται σήμερα ως εξαιρετικοί χειριστές της μπάλας, διδάσκονται να ασκούν συνεχή πίεση στον αντίπαλο μέχρι να υποπέσει σε λάθος, να αλλάζουν θέσεις συνεχώς, να κάνουν ωραίες πάσες, ενώ είναι ταυτόχρονα και δημιουργικοί.
Το ποδόσφαιρο είναι ένα ομαδικό και όχι ατομικό άθλημα. Αυτό έχει καταστεί ξεκάθαρο στους Γερμανούς ποδοσφαιριστές και γι’ αυτό τον λόγο απουσιάζουν τα «τρανταχτά ονόματα» από τις γερμανικές ομάδες. Στο βρετανικό, ισπανικό και ιταλικό πρωτάθλημα, ξοδεύονται αρκετά εκατομμύρια ευρώ για μεταγραφές παιχτών που θα κάνουν τη διαφορά, όχι ακριβώς στο γήπεδο, αλλά με το όνομά τους. Στη Γερμανία όμως δεν υπάρχουν παίχτες μονάδες, αλλά παίχτες μέλη του συνόλου.
Με σκληρή δουλειά, πειθαρχία και μελέτη, το γερμανικό ποδόσφαιρο αναγεννιέται και γίνεται συνεχώς καλύτερο και πιο ελκυστικό. Τα πολλά τρεξίματα, η συνεχής εναλλαγή της μπάλας, οι γρήγορες μπαλιές, οι περιορισμένες ντρίπλες και οι ξαφνικές αντεπιθέσεις, αποτελούν νέα στοιχεία στον μοντέρνο γερμανικό τρόπο ποδοσφαίρου. Αντί λοιπόν να ακούμε το τετριμμένο «στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί», με αυτό τον σημερινό τρόπο παιχνιδιού, που εφαρμόζουν οι γερμανικές ομάδες, θα λέμε ότι «οι Γερμανοί θα μπορούν να σημειώνουν μέχρι δέκα γκολ» σε κάθε παιχνίδι.
Ο Άντρος Γ. Καραγιάννης είναι Δήμαρχος Δερύνειας
