Όλοι αναγνωρίζουμε την ανάγκη ουσιαστικής μεταρρύθμισης της τοπικής αυτοδιοίκησης στον τόπο μας. Πρώτοι απ’ όλους εμείς, οι τοπικοί αξιωματούχοι που είμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με θεσμικές και λειτουργικές αδυναμίες του συστήματος. Ενώ οι τοπικές Αρχές στην Ευρώπη, ασχολούνται με την προώθηση της γνώσης, της έρευνας και της καινοτομίας, με την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, την αύξηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας και την καταπολέμηση της φτώχειας, εμείς δεν έχουμε ακόμη λύσει τα στοιχειώδη. Δεν μπορούμε να πάρουμε αυτόνομα και να υλοποιήσουμε αποφάσεις και σχεδιασμούς. Δεν μπορούμε να εκδώσουμε άδειες, είτε αυτές αφορούν αναπτύξεις, είτε οικονομικές δραστηριότητες. Κάθε μας προσπάθεια προσκρούει στις γραφειοκρατικές διαδικασίες του δημοσίου και εξαρτάται από εγκρίσεις υπουργείων και άλλων υπηρεσιών του κράτους.
Δυστυχώς, η όλη συζήτηση για τη μεταρρύθμιση επικεντρώνεται, μέχρι και σήμερα, στον αριθμό των δήμων. Η επιτυχία ή αποτυχία της μεταρρύθμισης κρίνεται από ένα και μόνο κριτήριο: Ποιος θα είναι τελικά ο αριθμός των Δήμων. Δηλαδή για όλα τα προβλήματα του σημερινού συστήματος ευθύνεται ο αριθμός των Δήμων; Μήπως η διόρθωση των κακώς εχόντων απαιτεί επικέντρωση στις αρχές της αποτελεσματικότητας, της ευελιξίας, της λειτουργικότητας, αλλά και της διαφάνειας και της λογοδοσίας;
Χρειαζόμαστε αποτελεσματική τοπική αυτοδιοίκηση, στο επίκεντρο της οποίας θα είναι οι πολίτες. Δεν χρειαζόμαστε λιγότερη τοπική αυτοδιοίκηση. Χρειαζόμαστε καλύτερη τοπική αυτοδιοίκηση, με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, εφοδιασμένη με τις εξουσίες, τις αρμοδιότητες και τους πόρους που απαιτεί ο σύγχρονος ρόλος και αποστολή της.
Το μέλλον του Δήμου Αραδίππου
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση αποτελεί ένα από τα θεμέλια της δημοκρατίας. Είναι ο θεσμός που βρίσκεται πιο κοντά στην κοινωνία, που αφουγκράζεται τα προβλήματα και τις ανάγκες των πολιτών περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο θεσμό στη δομή ενός κράτους. Οφείλει η όποια τοπική Αρχή να είναι όσο το δυνατό πιο προσβάσιμη στον πολίτη. Αυτόν της τον ρόλο πρέπει να τον διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού, γιατί λιγότερη τοπική αυτοδιοίκηση σημαίνει λιγότερη δημοκρατία.
Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο ως Αραδίππου είμαστε αντίθετοι στη συγχώνευση του Δήμου μας με τον Δήμο Λάρνακας. Γιατί, πέραν των αρνητικών επιπτώσεων που προκύπτουν από τη δημιουργία ενός Δήμου δυσλειτουργικού λόγω μεγέθους και πολυεπίπεδων και ετερόρρυθμων προτεραιοτήτων, παραγνωρίζει την ανομοιογένεια των αναγκών των κατοίκων, αλλά πολύ πιο σημαντικό, τη βούληση των τοπικών κοινωνιών.
Οι δυνητικές αρνητικές επιπτώσεις από συνένωση των Δήμων Αραδίππου και Λάρνακας, αναφέρονται ξεκάθαρα στη μελέτη που εκπόνησε ο Δρ. Χαράλαμπο Κουταλάκη με οδηγίες του Υπουργείου Εσωτερικών, αλλά και στην παρουσίαση της πρότασης του Υπουργού Εσωτερικών, κ. Κωνσταντίνου Πετρίδη. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι και στις δύο περιπτώσεις ο εμφανής προβληματισμός οδηγούσε στη διατύπωση εναλλακτικών σεναρίων, τα οποία δεν προέβλεπαν συνένωση των Δήμων Αραδίππου και Λάρνακας.
Η Αραδίππου μπορεί μόνη της να σταθεί ως ανεξάρτητος δήμος, τόσο επιχειρησιακά όσο και οικονομικά. Την οικονομική βιωσιμότητα, την τεχνοκρατική επάρκεια και τις αναπτυξιακές προοπτικές του Δήμου Αραδίππου επιβεβαιώνει και μελέτη της Ernst & Young. Ο Δήμος μας διαθέτει την απαραίτητη δομή και οργάνωση, υποδομές, εμπειρία και τεχνογνωσία για να ανταποκριθεί επαρκώς τόσο στα σημερινά δεδομένα όσο και στην πρόκληση της μεταρρύθμισης. Άλλωστε, υπάρχει ήδη εμπειρία υποστήριξης άλλων τοπικών Αρχών, αφού εδώ και οκτώ χρόνια ο Δήμος Αραδίππου παρέχει στον Δήμο Λιβαδιών Τεχνικές Υπηρεσίες και υπηρεσίες Δημοτικού Γραμματέα και Ταμία.
