Καθώς συνεχίζεται η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο διεθνής Τύπος εστιάζει σε διάφορες πτυχές του πολέμου. Ο δυτικός Τύπος σκληραίνει την στάση του απέναντι στην ρωσική επιθετικότητα και θέτει επί τάπητος την πορεία των εχθροπραξιών και τις μελλοντικές σχέσεις της Δύσης με την Ρωσία. Ο ρωσικός Τύπος δε, προβάλλει την άποψη ότι η Μόσχα δεν έχει άλλη επιλογή παρά να «απαντήσει» στην Δύση. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αναλύσεις που έρχονται από την Άπω Ανατολή, με τον ιαπωνικό Τύπο να εστιάζει στον κινεζικό παράγοντα και τον κινεζικό Τύπο να φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της Ταιβάν.
Η αμερικανική εφημερίδα «Washington Post» σε άρθρο γνώμης του James Hohmann που δημοσιεύτηκε στις 10 Μαρτίου με τίτλο «Γιατί η αλλαγή καθεστώτος στην Μόσχα δεν είναι ο στόχος;» αναφέρει ότι «προς το παρόν, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ελπίζει να αποφύγει την εμπλοκή της στον πόλεμο με την Ουκρανία, γεγονός που μπορεί να παρακινήσει τον Πούτιν να επεκτείνει τους πολεμικούς του στόχους». Στη συνέχεια της ανάλυσης, ο κ. Hohmann υπογραμμίζει τα εξής: «Αυτό δεν είναι προς το συμφέρον κανενός έθνους. Αλλά αναγνωρίζεται επίσης ότι εάν η συμπεριφορά του Πούτιν γίνει πιο άγρια και οι αποτρεπτικές στρατηγικές της Δύσης δεν αποδώσουν τότε η λήψη πιο επιθετικών μέτρων μπορεί να καταστεί απαραίτητη. Ίσως μια μέρα, το να πάρει ο Πούτιν μια γεύση από το δικό του φάρμακο να έχει μεγαλύτερο όφελος παρά κόστος. Αλλά αυτή η μέρα δεν έχει έρθει ακόμη».
Η καναδέζικη εφημερίδα «The Globe and Mail» επιστρατεύει παρόμοιο αυστηρό ύφος στο άρθρο γνώμης που υπογράφει ο Konrad Yakabuski και ήταν δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας την 10η Μαρτίου με τον τίτλο «Η ανατροπή του Πούτιν είναι πλέον η μόνη επιλογή». «Ο κύριος στόχος της επιβολής καταστροφικών κυρώσεων στη Ρωσία και του εξοπλισμού των Ουκρανών εξακολουθεί να είναι ο τερματισμός του πολέμου που εξαπέλυσε ο κ. Πούτιν δείχνοντας απερίσκεπτη περιφρόνηση για τις ζωές αθώων πολιτών. Αλλά γίνεται όλο και πιο προφανές ότι μπορεί να μην υπάρχει τρόπος να σταματήσει ο πόλεμος δίχως την ανατροπή του κ. Πούτιν» αναφέρει στο άρθρο του ο κ. Yakabuski, ο οποίος καταλήγει στο εξής συμπέρασμα: «Χωρίς την υποχώρηση του κ. Πούτιν (στον πόλεμο της Ουκρανίας) η αλλαγή καθεστώτος μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί η εξάπλωση αυτού του πολέμου. Το πώς θα συμβεί αυτό παραμένει ασαφές. Αλλά μπορείτε να είστε σίγουροι ότι ο Τζο Μπάιντεν το σκέφτεται».
Η βρετανική εφημερίδα «Independent» είναι εξίσου αυστηρή απέναντι στην Ρωσία την οποία κατηγορεί για δρομολόγηση ιμπεριαλιστικών σχεδίων. Σε άρθρο γνώμης του Borzou Daragahi, με τίτλο «Η Ουκρανία είναι κομμάτι του οράματος του Πούτιν για την Μεγάλη Ρωσία» το οποίο δημοσιεύτηκε στις 10 Μαρτίου στην ιστοσελίδα της εφημερίδας, προβάλλεται η άποψη ότι «παρά το ότι οι ομιλίες και τα γραπτά του Βλαντιμίρ Πούτιν έχουν συχνά αφοριστεί ως εθνικιστική προπαγάνδα, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία ρίχνει φως στον απειλητικό τρόπο σκέψης του (Ρώσου Προέδρου)». Σύμφωνα με τον κ. Daragahi, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία υποχρεώνει τους αναλυτές να εστιάσουν στον επικίνδυνο χαρακτήρα της εθνικιστικής ρητορικής του Ρώσου Προέδρου. «(Οι αναλυτές) δεν περιορίζονται πλέον στο να θεωρούν τον κ. Πούτιν ως έναν διαχειρίσιμο και κυνικό κλεπτοκράτη που επιδιώκει να χρησιμοποιήσει τον εθνικισμό για να διασφαλίσει την επιβίωση του καθεστώτος του. Τώρα πια τον βλέπουν ως ιδεολόγο, ως έναν πραγματικό πιστό στην προπαγάνδα που εκστομίζουν τα μέσα ενημέρωσης του». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, στο επίκεντρο αυτής της προπαγάνδας βρίσκεται «ένα επιθετικό μοτίβο απέναντι στα ρωσόφωνα εδάφη».
Η πτυχή της Άπω Ανατολής
Η αγγλόφωνη ιαπωνική εφημερίδα «Japan Times» εστιάζει σε μια διαφορετική πτυχή του πολέμου της Ουκρανίας, η οποία αφορά την Άπω Ανατολή. Σε άρθρο γνώμης του καθηγητή Stephen Nagy από το Χριστιανικό Πανεπιστήμιο του Τόκυο, το οποίο ήταν δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας την 10η Μαρτίου με τον τίτλο «Το Πεκίνο και η ενοχλητική αλήθεια για τη αποχώρηση των επιχειρήσεων από την Ρωσία», αναρωτιέται γιατί άραγε η διεθνής κοινότητα δεν επιβάλλει κυρώσεις και στην Κίνα, η οποία διατηρεί πολυδιάστατη συνεργασία με την Ρωσία. «Την πολιτική απάντηση των Ηνωμένων Πολιτειών, της ΕΕ, της Ιαπωνίας, του Καναδά, της Αυστραλίας και άλλων στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ενισχύουν επιφανείς επιχειρήσεις από όλο τον κόσμο. Η Μόσχα, ούτε το Πεκίνο, δεν ανέμεναν αυτή την ενότητα», συμπεραίνει ο καθηγητής ο οποίος ειδικεύεται στις διεθνείς σχέσεις.
Ο κ. Nagy προσθέτει τα εξής: «Στο μέλλον στην περίπτωση μια πιθανής σύγκρουσης, η αχίλλειος πτέρνα της οικονομικής στάσης (που θα κρατήσει η Δύση) απέναντι στην Κίνα θα είναι το εάν οι επιχειρήσεις και ο χρηματοπιστωτικός τομέας επιλέξουν να δώσουν προτεραιότητα στην ασφάλεια αντί στα κέρδη».
Στο πλαίσιο του αντίκτυπου του πολέμου στην Ουκρανία στην Άπω Ανατολή, η αγγλόφωνη «China Daily», σε κύριο άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 8 Μαρτίου με τίτλο «Ταϊβάν και Ουκρανία δεν είναι συγκρίσιμες καταστάσεις» εστιάζει στην περίπτωση της Ταϊβάν. «Με τις συγκρούσεις να ξεσπούν στην Ουκρανία, κακοπροαίρετοι κύκλοι προσπαθούν σκόπιμα να κάνουν έναν παραλληλισμό μεταξύ της Ταϊβάν και της Ουκρανίας. Ωστόσο, όπως δήλωσε ο Κρατικός Σύμβουλος και υπουργός Εξωτερικών Γουάνγκ Γι, οι δύο καταστάσεις “δεν είναι καθόλου συγκρίσιμες”, καθώς η Ταϊβάν αποτελεί εσωτερικό ζήτημα για την Κίνα ενώ η σύγκρουση στην Ουκρανία αποτελεί διαφωνία μεταξύ δυο χωρών», αναφέρεται στο άρθρο γνώμης, το οποίο ολοκληρώνεται με τα εξής: «Η ηπειρωτική Κίνα επιδιώκει να μοιραστεί τις ευκαιρίες ανάπτυξής με το Ταϊβάν, τόσο με τους συμπατριώτες όσο και με τις εκεί επιχειρήσεις. Οι αρχές του νησιού και οι ΗΠΑ είναι αυτοί που παρεμποδίζουν τις προσπάθειες για την προώθηση της ειρηνικής επανένωσης του νησιού με την πατρίδα. Ωστόσο, το μόνο που πέτυχε η προσπάθειά τους να δημιουργήσουν την ψευδή εντύπωση ότι το νησί έχει κυρίαρχη ταυτότητα, είναι να ενισχύσει τη δέσμευση του Πεκίνου στο να επιλύσει το ζήτημα του Ταϊβάν. Κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλλει για την ικανότητα του έθνους να δράσει με αποφασιστικότητα (προς αυτήν την κατεύθυνση)».
Ο ευρωπαϊκός και ρωσικός Τύπος
Και η γερμανική «Zeit» είναι από τις εφημερίδες που επιλέγει να εστιάσει σε μια διαφορετική πτυχή του πολέμου στην Ουκρανία, αυτήν της οικονομίας. Σε άρθρο γνώμης που υπογράφει η Γραμματέας του γερμανικού Ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομικών και Προστασίας Κλίματος, Franziska Brantner, με τίτλο «Τι πρέπει να μας κοστίζει η κυριαρχία της Ευρώπης», αναφέρεται ότι «εάν είμαστε πραγματικά σοβαροί όσον αφορά την κυριαρχία μας, τότε θα πρέπει να είμαστε σε θέση να ενεργοποιήσουμε την οικονομική στήριξη σε τέτοιες εξαιρετικές καταστάσεις με (αντίθετες) κυρώσεις ή τιμωρητικούς δασμούς προκειμένου να προστατεύσουμε την κυριαρχία της Ευρώπης».
Στην τοποθέτησή της η οποία δημοσιεύτηκε στις 10 Μαρτίου, η κ. Brantner καταλήγει στα εξής: «Το σημαντικό δίδαγμα αυτού του πολέμου είναι η γρήγορη δρομολόγηση των αναγκαίων επενδύσεων. Αυτό θα ήταν επίσης ένα μήνυμα προς τους ανταγωνιστές του συστήματος, όπως λ.χ. την Κίνα. Η ΕΕ δεν είναι μόνο μια οικονομική δύναμη, αλλά και ένας γεωπολιτικός παράγοντας ο οποίος ξέρει πώς να χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του για να κατοχυρώσει τις αξίες και τα συμφέροντά του. Μια κυρίαρχη και ασφαλής Ευρώπη δεν έρχεται δωρεάν. Τώρα είναι η στιγμή να επενδύσουμε αποφασιστικά σε μια ΕΕ ικανή να δράσει και ικανή να υπερασπιστεί τον εαυτό της».
Για την συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας, η γαλλική «Le Monde» αφουγκράζεται τις απόψεις του ιστορικού Luuk van Middelaar. Ο Ολλανδός ιστορικός, σε δημοσίευμα με τίτλο «Για την ΕΕ βασική προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η διατήρηση της ψυχραιμίας και η αποφυγή του πυρηνικού πολέμου», τονίζει ότι «δύο στοιχεία είναι ζωτικής σημασίας σε μια τέτοια κατάσταση: η πολιτική βούληση και η ψυχραιμία. Το πρώτο είναι άφθονο ενώ το δεύτερο σπάνιο. Ωστόσο, όταν οι επτά αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων συναντηθούν στις Βερσαλίες την Πέμπτη 10 και την Παρασκευή 11 Μαρτίου, θα χρειαστούν πολύ και τα δύο. Σε περιόδους μεγάλου κινδύνου, απελευθερώνονται απροσδόκητες δυνάμεις». Συνεχίζοντας στο άρθρο γνώμης του που δημοσιεύτηκε στις 10 Μαρτίου, ο κ. Middelaar, θέτει το ερώτημα εάν η Ευρώπη είναι έτοιμη να συνυπάρξει με γεωπολιτικούς αντίπαλους τους οποίους περιφρονεί, όπως η Μόσχα και το Πεκίνο».
Σε ανάλυση που δημοσίευσε στις 9 Μαρτίου, με τίτλο «Ο πόλεμος είναι γεγονός», η ρωσική εφημερίδα «Izvestia» προβάλλει την άποψη ότι «Είτε θέλαμε πόλεμο είτε όχι, αυτός δεν εξαρτιόταν καθόλου από τη Ρωσία. Η Δύση ήθελε πόλεμο και η Δύση προετοιμαζόταν ενεργά για ένα οικονομικό πλήγμα στη Ρωσία», ισχυρίζεται ο Ίλγια Ούκοβ, ο οποίος συνεχίζοντας τονίζει τα εξής: «Εφόσον βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν οικονομικό πόλεμο, τότε είναι απαραίτητο τόσο το να απορρίψουμε την ψευδοφιλελεύθερη αυταπάτη όσο και το να αρχίσουμε να κλιμακώνουμε την κατάσταση προκαλώντας μεγάλη ζημιά στην Δύση στο πεδίο της οικονομίας».
ΚΥΠΕ
